posted on 16 Feb 2010 23:07 by jingjing-zhen
เคยเดินออกจากโรงหนังแล้วรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ต้องบอกต่อ หรือจะต้องพาที่บ้านไปดูให้ได้
เลยได้ไปดูหนังเรื่องอวตาร (Avatar) มา มีคำถามตามมาที่ว่า เฮ่ย! นี่มันรวมทุกอย่างของความเป็นมนุษย์เลยนี่นา มีรัก โลภ โกรธ หลง ความเข้าใจเห็นอกเห็นใจ นานาจิตตัง
ระหว่างทางกลับบ้านก็ยังอินอยู่ หนังเรื่องนี้มันกินใจเราตอนที่ว่า ตัวเอกของเรื่องเข้าไปเรียนรู้วิถีชีวิตของชนเผ่านั้น จนเวลาผ่านไปได้เรียนรู้กับสิ่งที่มีอยู่ การอยู่ร่วมกันและพึ่งพาอาศัยซึ่งกันละกัน รู้ว่าทุกอย่างต้องใช้ ”ใจแลกใจ” ไม่ว่าจะเป็น คน สัตว์ สิ่งของ
บางทีมันทำให้นึกถึงว่าบางครั้งเราก็กลายร่างเป็นหุ่นยนต์ได้เหมือนกันนะ ก็เพราะว่า เราก็จะทำอะไรโดยที่ไม่ใช้ใจ เอาแต่อะไรก็ไม่รู้มาเป็นตัวเหตุปัจจัยวัดค่าและตัดสินทุกสิ่งทุกอย่าง ตามความคิดของเรา โดยที่เรายังไม่ได้สัมผัสกับมันเลย
พอดูจบแล้วมันก็ทำให้คิดว่า จริงๆแล้วเราดำรงชีวิตอยู่เพื่ออะไรกัน
“เราอยู่เพื่อค้นหาสิ่งที่เราต้องการ หรืออยู่เพื่อทำในสิ่งที่คนอื่นสร้างขึ้นมาว่าเราต้องการ”
posted on 04 May 2009 20:17 by jingjing-zhen
ถ้าจะถามว่าตอนเด็กๆมีใครเคยไปเข้าค่ายบ้าง รับรองว่าต้องเคยทุกคนนั่นแหละ จริงไหม มีทั้งค่ายลูกเสือ ยุวกาชาติ แต่เดี๋ยวนี้ค่ายมีทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นค่ายศิลปะ ค่ายอบรมวิชาการ ค่ายอบรมจริยธรรม ให้เลือกนับไม่ถ้วน ยิ่งเด็กในเมืองอย่างกรุงเทพด้วยแล้ว เด็กยิ่งมีโอกาสมากกว่าเด็กต่างจังหวัดเยอะ (ว่าไหม)
แต่ละค่ายก็มีการปลูกฝังเด็กในทางที่ดี ในแบบที่แตกต่างกัน ก็คือ ถ้าค่ายที่ทำงานศิลปะก็จะเน้นให้เด็กมีความคิดสร้างสรรค์ ค่ายวิชาการก็จะเน้นเนื้อหาสาระความรู้ ให้เด็กเก่งในวิชานั้นๆ โดยทุกที่มีวัตถุประสงค์เดียวกันคือ อยากให้เด็กได้คุณลักษณะนั้นติดตัวตลอดไป แต่จะทำอย่างไรดีล่ะ...
มีคนบอกว่า เด็กพอมาเข้าค่าย สิ่งที่เค้าอยากได้คือ ความสนุกสนาน (แล้วจะเอาอะไรมากกว่านี้ล่ะ) การมาอยู่ค่ายร่วมกันอาจต้องมีการปรับความคิด ทัศนคติการอยู่ร่วมกัน เพื่อให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ด้วยกันได้ การมาค่ายของเด็กเหมือนกับการเข้ามาอยู่อีกสังคมหนึ่ง ถ้าสมมติว่าค่ายนั้นมีแต่เด็กที่อายุเท่ากัน (สมมตินะ) เด็กในค่ายจะรู้สึกเหมือนว่า ข้าพูดภาษาเดียวกับเอ็ง จะมีจินตนาการล้ำเลิศมาก แต่ถ้าหากมีเรื่องใครโตกว่าใครเด็กกว่า (ความอาวุโสเกิดขึ้น) เด็กที่อายุน้อยกว่า เวลาออกความคิดจะถูกคนที่โตกว่าบอกว่า "อะไรมั่วเลย ไม่ใช่หรอก มันต้องแบบนี้" "เงียบไปเลย ไม่รู้เรื่อง" #$&*+#@ ลองมองดูดิ่ เด็กมันทะเลาะกัน เหมือนผู้ใหญ่ไม่มีผิด หรือว่า "มันเป็นการเลียนแบบผู้ใหญ่โดยไม่รู้ตัว"
ครั้งนี้เป็นค่ายปลูกป่า รักษาแหล่งน้ำ มีวิทยากรรับเชิญคือพ่อเล็ก กุดวงศ์แก้ว ที่มาเล่านิทานให้ฟัง เป็นนิทานที่อาจทำให้เราอาจต้องมองการศึกษาใหม่ จากการศึกษาเดิมที่สอนให้เราเป็นพวกบ้าวัตถุนิยม ให้ยกย่องเงิน ให้มีเงินเยอะๆ แล้วเอาเงินไปซื้อนู่นซื้อนี่ ให้กลายเป็นพวกบริโภคนิยม สอนให้เราเห็นแก่ตัว เอาชนะคนรอบข้าง แล้วสุดท้ายใครให้คำตอบได้บ้างว่าเพื่ออะไร
มีเรื่องเล่าว่าชาวอีสาน นิยมผูกเสี่ยวกับต้นไม้ ก็คือว่าเหมือนเป็นการผูกกับต้นไม้ต้นหนึ่งให้ต้นไม้ต้นนั้นเป็นเหมือนกับเพื่อนแท้ของเราตลอดไป จนกว่าจะตายจากกันไป ก็ดีเหมือนกันเนอะ รู้สึกดี เป็นเหมือนการให้ความสำคัญกับต้นไม้ของเรา ให้เราไม่รู้สึกอยากทำลายมัน สร้างสำนึกการหวงแหน ถ้าคนไทยทุกคนผูกเสี่ยวกับต้นไม้คนละต้นคงดีเนอะ